Zoeken

Sfeerverslag Tweede werkplaats

Op 9 maart werkten zo'n tachtig ondernemers, inwoners, ambtenaren en bestuurders aan Perspectief Groene Hart, een perspectief dat richting moet geven aan de ontwikkelingen in het Groene Hart. Zij werden verwelkomd door Adri Bom-Lemstra, voorzitter van de Stuurgroep Nationaal Landschap Groene Hart. Bom-Lemstra was blij met de grote opkomst zodat gezamenlijk een beeld gevormd kon worden hoe het Groene Hart eruit moet zien in 2040. Onder leiding van dagvoorzitter Dorien de Wit  werden keuzes voorgelegd en de waarden achter die keuzes blootgelegd.

9 maart discussie

Doorkijkjes en zichtlijnen bepalen openheid

Openheid wordt vaak genoemd als belangrijkste waarde van het Groene Hart, maar wat voor beeld heeft een ieder bij openheid. De deelnemers gaan met elkaar in gesprek. Openheid wordt vooral ervaren bij doorkijken, zichtlijnen en vergezichten. Openheid kan water, polders en groen bevatten. Uit de plenaire terugkoppeling vallen verder de volgende opmerkingen op. Openheid wordt vooral ervaren als contrast met het stedelijk gebied: 'met de stad in de rug kan je de openheid het beste waarderen'. Nadrukkelijk wordt ook geluid benoemt als onderdeel van openheid: het geluid van grutto's werd bijvoorbeeld genoemd als geluid bij openheid.

Afwegen en positie kiezen

Op de vijf opgaven uit Perspectief Groene Hart staan de Stuurgroep en partijen in het Groene Hart voor belangrijke keuzes. Uiteraard laat de werkelijkheid van 2040 zich nog niet vastleggen, geen van de aanwezigen weet hoe de toekomst er daadwerkelijk uit zal zien.Toch maken we nu al keuzes op weg naar 2040. Keuzes over de bereikbaarheid, over de inrichting van het landschap, in de ontwikkeling van de economie, in de energietransitie. De Stuurgroep Nationaal Landschap Groene Hart wil die keuzes graag maken op basis van een gedeeld beeld van de belangrijkste waarden. Daarom hield dagvoorzitter Dorien de Wit de deelnemers bepaalde keuzes voor. Door links of rechts van de groene loper te staan namen de deelnemers letterlijk een positie in. Nog belangrijker dan hun keuze was de argumentatie voor die keuze en de gedeelde waarden van de groepen.

9 maart dynamiek

Eerste reactie in openbare vergadering

Voor de afronding van de middag gaven de stuurgroepleden al hun eerste reflectie op de inbreng van de Tweede Gemeenschappelijke Werkplaats in een openbare vergadering van de Stuurgroep. Zo pleitten de gemeentelijke bestuurders voor meer trots. Het is een bijzondere gebied, met cultuur, veel recreatiewater en prachtige streekproducten. De economie moet zich kunnen ontwikkelen, passend in het open gebied. Hoewel de stuurgroep zich al heeft uitgesproken om ruimte te geven voor de energietransitie, wordt hier ook de ruimtelijke kwaliteit van het Groene Hart benoemd. De ruimtelijke kwaliteit is een vestigingsfactor, mogelijk moet bij energietransitie voor zonering worden gekozen, waarbij ook ruimte is voor open zones met focus op recreatie en natuur.

Gezamenlijke reflectie

Op 30 maart praat de Stuurgroep verder over Perspectief. De zaal geeft nog een paar punten mee:

  • breng nog meer scherpte in het Toekomstbeeld.
  • vermijd liever keuze, leg de lat hoog
  • onderscheid deelgebieden en geef de identiteiten aan
  • maak scenario's waarin de gevolgen van keuze zichtbaar worden

Meer foto's en Deelnemerslijst

link naar inhoudelijk verslag (pdf, 730 kB)
link naar fotoalbum
link naar deelnemerslijst (pdf, 52 kB)


9 maart toekomstbeeld

Traditie

We praten al langer over de toekomst van het Groene Hart. Ik heb hier een krantenbericht uit 1976, waar gesproken wordt over de Hoogspanningsleidingen, hoge masten en lange kabels door het landschap. Grote wens destijds om de kabels ondergronds aan te leggen. Ook nu staan we voor moeilijke keuzes over energielandschap, positie van de landbouw en verstedelijking.

krantenartikel 1976

180.000 ha polderland

Eén van de grote opgaven voor het Groene Hart is de bodemdaling in landelijk gebied. De Stuurgroep legde de vraag voor of de aanpak van bodemdaling ten koste mag gaan van de rentabiliteit van de melkveehouderij. De zaal was verdeeld. Een vraag waar langer over doorgesproken werd was wat doen we met de 180.000 ha weidelandschap. Als de melkveehouderij niet meer rendabel is, wie beheert dat land dan?

Groen hart ambitie

Historisch besef

Het Groene Hart heeft nooit anders gedaan dan energie opleveren voor de omliggende steden. Al vanaf het moment dat de bisschoppen grond uitgaven is eerst al het hout eraf gehaald, om warmte en energie te leveren. Toen er geen hout meer was is men gaan graven in de grond om turf te gaan afsteken. Deze veenafgravingen zijn nu de toprecreatie gebieden voor de waterrecreatie. Onze voorouders hebben zo het land gebruikt en iets moois achtergelaten voor latere generaties. We moeten deze trend voortzetten. We kunnen pijpen in de grond maken en warmte naar boven halen of temperatuurverschillen gebruiken uit het oppervlakte water. De echte energietransitie moet nog plaatsvinden.